თუმცა, ნახშირორჟანგი თანამედროვე ადამიანისთვის გლობალურ დათბობასთან, მავნე ზეგავლენასა და გამონაბოლქვთან ასოცირდება. ეს კი იმითაა გამოწვეული, რომ შეუძლებელია СO2-ის ხსენების გარეშე დედამიწაზე ტემპერატურის ცვლილებაზე საუბარი, რაც კაცობრიობის უდიდესი პრობლემაა. მეოცე საუკუნეში, ინდუსტრიული რევოლუციისა და მრავალმხრივი განვითარების შედეგად, უფრო და უფრო მეტი საწვავი გახდა საჭირო. ამის გამო კი ჰაერის ქიმიური შემადგენლობის კონტროლი გართულდა. მიუხედავად იმისა, რომ გლობალურ დათბობას, ანუ საშუალო ტემპერატურის ზრდას ბევრი გამომწვევი მიზეზი აქვს, მეცნიერები თანხმდებიან, რომ ყველაზე დიდ როლს ამ სახიფათო პროცესში წვის შედეგად მიღებული გამონაბოლქვი და მათი დაგროვება იწვევს.

მიუხედავად იმისა, რომ ნახშირორჟანგი ჩვენი პლანეტისთვის ბუნებრივი ნივთიერებაა, ის სითბური აირების რიცხვში შედის, რომელებიც სათბურ ეფექტს ქმნიან. ნახშირორჟანგის გარდა, ატმოსფეროს სათბური აირების შემადგენლობაში სხვა ბუნებრივი ელემენტებიც მრავლადაა: წყლის ორთქლი, მეთანი, აზოტი, აზოტის ჟანგი... ადვილი მისახვედრია, რომ ნახშირორჟანგის მაღალი კონცენტრაცია ატმოსფეროში წიაღისეული საწვავის გადაჭარბებული გამოყენების შედეგია. დედამიწის წიაღში დაგროვებული ქვანახშირისა და ნავთობის მთავარი „ინგრედიენტი“ ხომ ნახშირია. აღსანიშნავია, რომ მათ წარმოქმნას უთვალავი წელი დასჭირდა, დღეს ამ მარაგის ხარჯვა ძალიან სწრაფად ხდება, შესაბამისად ბუნება ვერ ასწრებს შთანთქას ნივთიერების გადაჭარბებული რაოდენობა. „სათბურის ეფექტი“, რა თქმა უნდა, თითოეული ჩვენგანის პრობლემაა და მის გადასაწყვეტად თანმიმდევრული ნაბიჯების გადადგმა და პასუხისგებლობის აღებაა საჭირო.

გასაკვირი არაა, რომ ნახშირორჟანგის მაღალი კონცენტრაცია ჰაერში მავნეა ჯანმრთელობისთვისაც, სპეციალისტების თქმით იგი იწვევს თავის ტკივილს, ნერვულ აშლილობას და არაჯანსაღ განვითარებას. სწორედ ამიტომაა მნიშნველოვანი ჯანსაღ გარემოში ცხოვრება, პასუხისმგებლობის განაწილება და შესრულება, დედამიწის წინაშე.